1Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, złoty psalm Dawidowy, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini. (2) Zmiłuj się nademną, o Boże! zmiłuj się nademną; albowiem w tobie ufa dusza moja, a do cienia skrzydeł twoich uciekam się; aż przeminie utrapienie. 2Będę wołał do Boga najwyższego, do Boga, który wykonywa sprawę moję. 3On pośle z nieba, i wybawi mię od pohańbienia tego, który mię chce pochłonąć. Sela. Pośle mi Bóg miłosierdzie swoje i prawdę swą. 4Dusza moja jest w pośród lwów; leżę miedzy palącymi, między synami ludzkimi, których zęby jako włócznie i strzały, i język ich miecz ostry. 5Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja. 6Sieci zastawili na nogi moje, nachylili duszę moję, wykopali dół przed obliczem mojem; ale sami wpadli weń. Sela.

7Gotowe jest serce moje, Boże! gotowe jest serce moje; śpiewać i wychwalać cię będę. 8Ocuć się chwało moja! ocuć się, lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję. 9Będę cię wysławiał między ludem, Panie! a będęć śpiewał między narodami. 10Albowiem wielkie jest aż do niebios miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja. 11Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemię wywyż chwałę twoję.