Word Origin
from tapeinos
Definition
to make low, fig. to humble
NASB Translation
brought low (1), get along (1), humble (2), humble means (1), humbled (4), humbles (4), humbling (1), humiliate (1).

STRONGS NT 5013: ταπεινόω

ταπεινόω, ταπεινῷ; future ταπεινώσω; 1 aorist ἐταπείνωσα; passive, present ταπεινοῦμαι; 1 aorist ἐταπεινώθην; 1 future ταπεινωθήσομαι; (ταπεινός); to make low, bring low (Vulg.humilio);

a. properly: ὄρος, βουνόν, i. e. to level, reduce to a plain, passive, Luke 3:5 from Isaiah 40:4.

b. metaphorically, to bring into it humble condition, reduce to meaner circumstances; i. e. α. to assign a lower rank or place to; to abase; τινα, passive, to be ranked below others who are honored or rewarded (R. V. to humble): Matthew 23:12; Luke 14:11; Luke 18:14. β. ταπεινῷ ἐμαυτόν, to humble or abase myself, by frugal living, 2 Corinthians 11:7; in the passive of one who submits to want, Philippians 4:12; ἑαυτόν, of one who stoops to the condition of s servant, Philippians 2:8.

c. to lower, depress (English humble): τινα, one's soul, bring down one's pride; ἐμαυτόν, to have a modest opinion of oneself, to behave in an unassuming manner devoid of all haughtiness, Matthew 18:4; Matthew 23:12; Luke 14:11; Luke 18:14; passive, ταπεινοῦμαι ἐνώπιον κυρίου (see ἐνώπιον, 2 b. at the end) in a middle sense (Buttmann, 52 (46)), to confess and deplore one's spiritual littleness and unworthiness, James 4:10 (in the same sense ταπεινοῦν τήν ψυχήν αὐτοῦ, Sir. 2:17 Sir. 7:17; the Sept. for נַפְשׁו עִנָּה, he afflicted his soul, of persons fasting, Leviticus 16:29, 31; Leviticus 23:27, 32; Isaiah 58:3, 5, 10; τήν ψυχήν τίνος, to disturb, distress, the soul of one, Protevangelium Jacobi,

c. 2.13.15 (rather, to humiliate; see the passages)); ὑπό τήν χεῖρα τοῦ Θεοῦ, to submit oneself in a lowly spirit to the power and will of God, 1 Peter 5:6 (cf. Genesis 16:9); equivalent to to put to the blush, 2 Corinthians 12:21. ((Hippocrates), Xenophon, Plato, Diodorus, Plutarch; the Sept. for עָנָה, שָׁפֵל and הִשְׁפִּיל, דִּכָּא, הִכְנִיעַ , etc.) (See references under the word ταπεινοφροσύνη.)

εταπείνου εταπεινούμην εταπείνουν εταπεινώθη εταπεινώθην εταπεινώθης εταπεινώθησαν εταπείνωσα εταπεινώσαμεν εταπείνωσαν εταπείνωσας εταπείνωσάς εταπείνωσε εταπείνωσέ εταπεινωσεν εταπείνωσεν ἐταπείνωσεν ταπεινοί ταπεινουμένην ταπεινούν ταπεινούντες ταπεινουσθαι ταπεινούσθαι ταπεινοῦσθαι ταπεινούται ταπεινωθείη ταπεινωθή ταπεινωθήναι ταπεινωθήναί ταπεινωθησεται ταπεινωθήσεται ταπεινωθήσονται ταπεινωθητε ταπεινώθητε ταπεινώθητι ταπεινων ταπεινών ταπεινῶν ταπεινώσαι ταπεινώσαί ταπεινωσάντων ταπεινώσας ταπεινώσατε ταπεινωσει ταπεινώσει ταπεινώσεις ταπεινώσετε ταπεινωση ταπεινώση ταπεινώσῃ ταπεινώσης ταπείνωσον ταπείνωσόν ταπεινώσουσιν ταπεινώσω ταταπεινωμένην τεταπεινωμένα τεταπεινωμένη τεταπεινωμένην τεταπεινωμένος etapeinosen etapeinōsen etapeínosen etapeínōsen tapeinon tapeinôn tapeinōn tapeinō̂n tapeinose tapeinōsē tapeinosei tapeinōsei tapeinṓsei tapeinṓsēi tapeinothesetai tapeinothḗsetai tapeinōthēsetai tapeinōthḗsetai tapeinothete tapeinōthēte tapeinṓthete tapeinṓthēte tapeinousthai tapeinoûsthaiInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts