Word Origin
from ana and keimai
Definition
to be laid up, to recline
NASB Translation
dinner guests (3), reclined (1), reclines (2), reclining (7), seated (1).

STRONGS NT 345: ἀνάκειμαι

ἀνάκειμαι; (imperfect 3 person singular ἀνέκειτο); deponent middle to be laid up, laid: Mark 5:40 R L brackets (cf. English to lay out). In later Greek to lie at table (on thelectustricliniaris (cf. B. D. under the word ); the earlier Greeks used κεῖσθαι, κατακεῖσθαι, cf. Lob. ad Phryn., p. 216f; Fritzsche (or Wetstein (1752)) on Matthew 9:10): Matthew 9:10; Matthew 22:10; Matthew 26:7, 20; Mark ( T Tr WH); ; Luke 7:37 (L T Tr WH κατάκειται); ; John 12:2 (Rec. συνανάκειμαι); John 13:23, 28. Generally, to eat together, to dine: John 6:11. (Cf. ἀναπίπτω, at the end. Compare: συνανάκειμαι.)

Forms and Transliterations

ανακειμενοις ανακειμένοις ἀνακειμένοις ανακείμενον ανακειμενος ανακείμενος ἀνακείμενος ανακειμενου ανακειμένου ἀνακειμένου ανακειμενους ανακειμένους ἀνακειμένους ανακειμενων ανακειμένων ἀνακειμένων ανάκειται ανεκειτο ανέκειτο ἀνέκειτο anakeimenois anakeiménois anakeimenon anakeimenōn anakeiménon anakeiménōn anakeimenos anakeímenos anakeimenou anakeiménou anakeimenous anakeiménous anekeito anékeito

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts