Word Origin
from kata and lambanó
Definition
to lay hold of, seize
NASB Translation
attained (1), caught (2), comprehend (2), found (1), laid hold (2), lay hold (1), overtake (2), seizes (1), understand (1), understood (1), win (1).

STRONGS NT 2638: καταλαμβάνω

καταλαμβάνω: 2 aorist κατέλαβον; perfect infinitive κατειληφέναι; passive, perfect 3 person singular κατείληπται (John 8:4 as given in L T Tr WH text), perfect participle κατειλημμένος; 1 aorist κατειληφθην (John 8:4 Rst bez elz G) (on the augment cf. Winer's Grammar, § 12, 6), and κατελήφθην (Philippians 3:12 R G), and κατελήμφθην (ibid. L T Tr WH; on the mu μ' see under the word Mu); middle, present καταλαμβάνομαι; 2 aorist κατελαβόμην; cf. Kühner, i., p. 856; (Veitch, under the word λαμβάνω); the Sept. for הִשִּׂיג, לָכַד, also for מָצָא, etc.; (from Homer down); to lay hold of; i. e.:

1. to lay hold of so as to make one's own, to obtain, attain to: with the accusative of the thing; the prize of victory, 1 Corinthians 9:24; Philippians 3:12f; τήν δικαιοσύνην, Romans 9:30; equivalent to to make one's own, to take into oneself, appropriate: ἡ σκοτία αὐτό (i. e. τό φῶς) οὐ κατέλαβεν, John 1:5.

2. to seize upon, take possession of (Latinoccupare);

a. of evils overtaking one (so in Greek writings from Homer down): τινα σκοτία, John 12:35; (so physically, John 6:17 Tdf.); of the last day overtaking the wicked with destruction, 1 Thessalonians 5:4; of a demon about to torment one, Mark 9:18.

b. in a good sense, of Christ by his holy power and influence laying hold of the human mind and will, in order to prompt and govern it, Philippians 3:12.

3. to detect, catch: τινα ἐν τίνι, in passive John 8:3 (WH ἐπί τίνι); with a participle indicating the crime, John 8:4.

4. to lay hold of with the mind; to understand, perceive, learn, comprehend (Plato, Phaedr., p. 250d.; Axioch., p. 370a.; Polybius 8, 4, 6; Philo, vita contempl. § 10; Dionysius Halicarnassus, Antiquities 5, 46); middle (Dionysius Halicarnassus, Antiquities 2, 66; (cf. Winer's Grammar, 253 (238))), followed by ὅτι, Acts 4:13; Acts 10:34; followed by the accusative with an infinitive, Acts 25:25; followed by indirect discourse, Ephesians 3:18.

καταλαβεσθαι καταλαβέσθαι καταλάβετε καταλαβη καταλάβη καταλάβῃ καταλαβητε καταλάβητε καταλάβοι καταλαβομενοι καταλαβόμενοι καταλαβόμενος καταλαβω καταλάβω καταλαβώμεθα καταλάβωσι καταλαμβανομαι καταλαμβάνομαι καταλαμβανομένου καταλαμβάνονται καταλαμβάνων καταλήψεσθε καταλήψεται καταλήψη καταλήψομαι καταλήψονταί κατειλημμένα κατειλημμενην κατειλημμένην κατειληπται κατείληπται κατειληφεναι κατειληφέναι κατέλαβε κατέλαβέ κατελαβεν κατέλαβεν κατελάβετο κατελαβομην κατελαβόμην κατέλαβον κατέλαβόν κατελάβοντο κατελείφθη κατελημφθην κατελήμφθην κατελήφθην katalabe katalabē katalábei katalábēi katalabesthai katalabésthai katalabete katalabēte katalábete katalábēte katalabo katalabō katalábo katalábō katalabomenoi katalabómenoi katalambanomai katalambánomai kateilemmenen kateilemménen kateilēmmenēn kateilēmménēn kateilephenai kateilephénai kateilēphenai kateilēphénai kateileptai kateilēptai kateíleptai kateílēptai katelaben katélaben katelabomen katelabomēn katelabómen katelabómēn katelemphthen katelēmphthēn katelḗmphthen katelḗmphthēnInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts