Titus is further directed by Paul concerning the things that he should teach and not teach. |
| 4 ὅτε δὲ ἡ χρηστότης καὶ ἡ φιλανθρωπία ἐπεφάνη |
| τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεοῦ, |
| 5 οὐκ ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ |
| ἃ ἐποιήσαμεν ἡμεῖς |
| ἀλλὰ κατὰ τὸ αὐτοῦ ἔλεος |
| ἔσωσεν ἡμᾶς διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας |
| καὶ ἀνακαινώσεως πνεύματος ἁγίου, |
| 6 οὗ ἐξέχεεν ἐφ’ ἡμᾶς πλουσίως |
| διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν, |
| 7 ἵνα δικαιωθέντες τῇ ἐκείνου χάριτι |
| κληρονόμοι γενηθῶμεν κατ’ ἐλπίδα ζωῆς αἰωνίου. |
He is to reject obstinate heretics. |
Paul appoints him time and place wherein he should come unto him. |
| 15 Ἀσπάζονται σε οἱ μετ’ ἐμοῦ πάντες. ἄσπασαι τοὺς φιλοῦντας ἡμᾶς ἐν πίστει. |
| ἡ
χάρις
μετὰ
πάντων
ὑμῶν. |