<< 1 Corinthians 2 GRK >>


Paul declares that his preaching,
   1   Καγὼ  ἐλθὼν  πρὸς  ὑμᾶς  ἀδελφοί,  ἦλθον  οὐ  καθ’  ὑπεροχὴν  λόγου  ἢ  σοφίας  καταγγέλλων  ὑμῖν  τὸ  μυστήριον  τοῦ  θεοῦ.  2   οὐ  γὰρ  ἔκρινα  τι  εἰδέναι  ἐν  ὑμῖν  εἰ  μὴ  Ἰησοῦν  Χριστὸν  καὶ  τοῦτον  ἐσταυρωμένον.  3   καγὼ  ἐν  ἀσθενείᾳ  καὶ  ἐν  φόβῳ  καὶ  ἐν  τρόμῳ  πολλῷ  ἐγενόμην  πρὸς  ὑμᾶς, 


though it bring not excellence of speech, or of human wisdom,
4   καὶ  ὁ  λόγος  μου  καὶ  τὸ  κήρυγμα  μου  οὐκ  ἐν  πειθοῖς  σοφίας  λόγοις  ἀλλ’  ἐν  ἀποδείξει  πνεύματος  καὶ  δυνάμεως, 


yet consists in the power of God;
5   ἵνα  ἡ  πίστις  ὑμῶν  μὴ  ᾖ  ἐν  σοφίᾳ  ἀνθρώπων  ἀλλ’  ἐν  δυνάμει  θεοῦ. 


and so far excels the wisdom of this world, that the natural man cannot understand it.
   6   Σοφίαν  δὲ  λαλοῦμεν  ἐν  τοῖς  τελείοις,  σοφίαν  δὲ  οὐ  τοῦ  αἰῶνος  τούτου  οὐδὲ  τῶν  ἀρχόντων  τοῦ  αἰῶνος  τοὐτου  τῶν  καταργουμένων·  7   ἀλλὰ  λαλοῦμεν  θεοῦ  σοφίαν  ἐν  μυστηρίῳ  τὴν  ἀποκεκρυμμένην,  ἣν  προώρισεν  ὁ  θεὸς  πρὸ  τῶν  αἰώνων  εἰς  δόξαν  ἡμῶν,  8   ἣν  οὐδεὶς  τῶν  ἀρχόντων  τοῦ  αἰῶνος  τούτου  ἔγνωκεν  εἰ  γὰρ  ἔγνωσαν·  οὐκ  ἂν  τὸν  κύριον  τῆς  δόξης  ἐσταύρωσαν.  9   ἀλλὰ  καθὼς  γέγραπται· 
      ἃ  ὀφθαλμὸς  οὐκ  εἶδεν  καὶ  οὖς  οὐκ  ἤκουσεν 
            καὶ  ἐπὶ  καρδίαν  ἀνθρώπου  οὐκ  ἀνέβη, 
         ὅσα  ἡτοίμασεν  ὁ  θεὸς  τοῖς  ἀγαπῶσιν  αὐτόν. 
10   ἡμῖν  γὰρ  ἀπεκάλυψεν  ὁ  θεὸς  διὰ  τοῦ  πνεύματος·  τὸ  γὰρ  πνεῦμα  πάντα  ἐραυνᾷ  καὶ  τὰ  βάθη  τοῦ  θεοῦ.  11   τίς  γὰρ  οἶδεν  ἀνθρώπων  τὰ  τοῦ  ἀνθρώπου  εἰ  μὴ  τὸ  πνεῦμα  τοῦ  ἀνθρώπου  τὸ  ἐν  αὐτῷ;  οὕτως  καὶ  τὰ  τοῦ  θεοῦ  οὐδεὶς  ἔγνωκεν  εἰ  μὴ  τὸ  πνεῦμα  τοῦ  θεοῦ.  12   ἡμεῖς  δὲ  οὐ  τὸ  πνεῦμα  τοῦ  κόσμου  ἐλάβομεν  ἀλλὰ  τὸ  πνεῦμα  τὸ  ἐκ  τοῦ  θεοῦ,  ἵνα  εἰδῶμεν  τὰ  ὑπὸ  τοῦ  θεοῦ  χαρισθέντα  ἡμῖν·  13   ἃ  καὶ  λαλοῦμεν  οὐκ  ἐν  διδακτοῖς  ἀνθρωπίνης  σοφίας  λόγοις  ἀλλ’  ἐν  διδακτοῖς  πνεύματος  πνευματικοῖς  πνευματικὰ  συγκρίνοντες.  14   ψυχικὸς  δὲ  ἄνθρωπος  οὐ  δέχεται  τὰ  τοῦ  πνεύματος  τοῦ  θεοῦ·  μωρία  γὰρ  αὐτῷ  ἐστιν  καὶ  οὐ  δύναται  γνῶναι,  ὅτι  πνευματικῶς  ἀνακρίνεται.  15   ὁ  δὲ  πνευματικὸς  ἀνακρίνει  μὲν  πάντα,  αὐτὸς  δὲ  ὑπ’  οὐδενὸς  ἀνακρίνεται. 
      16   τίς  γὰρ  ἔγνω  νοῦν  κυρίου, 
            ὃς  συμβιβάσει  αὐτόν; 
         ἡμεῖς  δὲ  νοῦν  Χριστοῦ  ἔχομεν. 
<< 1 Corinthians 2 >>
Biblos Greek and Hebrew Study Bible © 2010 Biblos.com
Online Parallel Bible