תהלים73

מזמור פוּן אָסָפן. פאַרוואָר, אלוקים איז טוֹב צו ישׂראל, צו די וואָס האָבּן בַּר צו לֵב. 2 אוּן איך מייַנע רגלים האָבּן כמעט זיך נטה, כְּאַיִן זיך שפך האָבּן מייַנע אֲשוּר. 3 וואָרעם איך האָבּ קנא געווען די הוֹלְלִים, אַז דאָס שלוֹם פוּן די רשָעים פלעג איך ראה. 4 וואָרעם זיי האָבּן נישט קיין חַרְצֻבָּה, אוּן זייער אוּל איז געזונט. 5 די עמל פוּן אֱנוֹש האָבּן זיי נישט, אוּן זיי ווערן נישט נגע אַזוי ווי אָדָם. 6 דעריבּער איז גאווה זייער ענק, ווי שִית עטף זיי חָמָס. 7 פוּן חֵלֶב יצא זייערע אויגן, די מַשְׂכִּית פוּן לֵב עבר. 8 זיי המיק אוּן דבר מיט רע, פוּן מרום עֹשֶק דבר זיי. 9 זיי שתת קעגן שָמַיִם זייער פֶּה, אוּן זייער לשוֹן הלך אום אויף הָאָרֶץ. 10 דעריבּער שוב זיך זייַן עם לעת-עתּה, און מַיִם מלא ווערט נמצה [מצה] בּייַ זיי. 11 אוּן זיי אמר: ווי קען אֵ-ל ידע? אוּן: איז דען דאָ דֵּעָה בּייַם אויבּערשטער? 12 הנה, דאָס זייַנען די רשָעים, אוּן עוֹלָם שָלֵו, השׂגה [שׂגה] זיי חיל. 13 ריק האָבּ איך זכּה מייַן לֵב, אוּן רחץ אין נִקָּיוֹן מייַנע כּף; 14 איך בין געווען נגע כּל הַיוֹם, אוּן אין בקרים איז געווען מייַן תּוֹכַחַת. 15 אַז איך וואָלט אמר: איך וועל ספר אַזוי, הנה, וואָלט איך דָור פוּן דייַנע בָּנִים בגד. 16 אָבּער אַז איך האָבּ זיך חשב דאָס צו ידע, איז דאָס געווען עָמָל אין מייַנע אויגן. 17 בּיז איך בין בוא אין די מִקְדְּשֵי אֵ-ל: האָבּ איך פאַרשטאַנען זייער אחרית. 18 פאַרוואָר, אויף אַ חֶלְקָה דו שית זיי, דו נפל זיי צום משוּאוֹת. 19 ווי ווערן זיי צו שַמָּה אין אַ רגע! זיי סוף זיך, זיי ווערן תמם פוּן בַּלָּהָה. 20 ווי אַ חָלום אַז מע קיץ זיך, אַזוי, אֲדֹנָי, עור, בזה זייער צֶלֶם. 21 יאָ, מייַן לֵב פלעגט זייַן התחמץ, אוּן אין די כִּלְיָה פלעגט מיר השתונן; 22 ווייַל איך בין געווען בַּעַר, אוּן פלעג נישט ידע; ווי אַ בהמה בין איך געווען פאַר דיר. 23 אָבּער איך בין תמיד בּייַ דיר, דוּ אחז מיך בּייַ דער ימין . 24 מיט דייַן עצה וועסטו מיך הנחה [נחה], אוּן אַחַר צו כבוד וועסטו מיך לקח . 25 וועמען נאָך האָבּ איך אין שָמַיִם? אוּן צו דיר חֵפֶץ איך נישט קיינעם אויף הָאָרֶץ. 26 מייַן שְאֵר אוּן מייַן לֵב כלה, דער צוּר פוּן מייַן לֵב אוּן מייַן חלק איז אלוקים לְעוֹלָם. 27 וואָרעם, הנה, די רחקים פוּן דיר וועלן אבד , דוּ הצמית [צמת] איטלעכן וואָס זנה זיך פוּן דיר . 28 אָבּער איך די קִרְבָה פוּן אלוקים איז מייַן טוֹב, איך האָבּ שית אין אֲדֹנָי ה' מייַן מַחְסֶה, כדי צו ספר וועגן אַלע דייַנע מלאכוֹת.