תהלים74

1 אַ משׂכּיל פוּן אָסָפן. לָמָּה, אלוקים, האָסטו אונדז זָנַח לנצח? עשן דייַן אַף אויף די צֹאן פוּן דייַן מַרְעִית? 2 זכר זיך אָן דייַן עדה וואָס דוּ האָסט קנה קֶּדֶם, וואָס דוּ האָסט גאל צום שבט פוּן דייַן נחלה; אָן הַר צִיון וואָס דוּ האָסט אויף אים שכן . 3 רום דייַנע פעם צו די משוּאות נֶצַח; כּל האָט רעע דער שונא אין מִקְדָּש. 4 דייַנע פייַנט האָבּן שאג אין מיטן פוּן דייַן מוֹעֵד, זייערע אֹתוֹת האָבּן זיי שׂים פאַר אֹתוֹת. 5 עס האָט זיך יִוָּדַע, ווי מע וואָלט בוא לְמַעְלָה קרדם אויפן סבֹךְ פוּן עֵץ. 6 אוּן האָבּן זיי אירע פִּתוּחַ מיט אַנאַנדער, מיט כִּשיל אוּן כּילפות הלם. 7 זיי האָבּן שלח אין אֵש דייַן מִקְדָּש, צו הָאָרֶץ האָבּן זיי חלל די שכן פוּן דייַן שֵם. 8 זיי האָבּן אמר אין זייער לֵב: לאָמיר זיי ינה יחד; זיי האָבּן שׂרף כּל מוֹעֲדֵי אֵ-ל אין אֶרֶץ. 9 אוּנדזערע אֹתוֹת ראה מיר נישט, נישטא מער קיין נביא, אוּן נישטא בּייַ אונדז ווער זאָל ידע עַד מָתַי. 10 עַד מָתַי, אלוקים, וועט חרף דער פייַנט? וועט נאץ דער שונא דייַן שֵם לנצח? 11 לָמָּה שוב דייַן יָד, דייַן ימין? פון קרב פוּן דייַן חֵיק, כלה. 12 אלוקים איז מייַן מֶלֶךְ פוּן קֶדֶם, ער פעל ישועות אין קרב אֶרֶץ. 13 דוּ האָסט פרר מיט דייַן עֹז דעם ים, האָסט שבר די קעפ פוּן די תנּינים אויפן מַיִם. 14 דוּ האָסט רצץ די קעפ פוּן לִויָתן, אים נתן פאַר מאכל צו הָעָם, צו ציּים [צי]. 15 דוּ האָסט בקע מַעְיָן אוּן נחל, דוּ האָסט יבש נהר אֵיתָן. 16 דייַן איז דער יוֹם, דייַן אויך די לָיְלָה, דוּ האָסט כון מָאוֹר אוּן שֶמֶש. 17 דוּ האָסט נצב כּל גְּבוּלוֹת אֶרֶץ; קַיִץ אוּן חֹרֶף, זיי האָסט דוּ יצר. 18 זכר זיך אָן דעם, ווי דער פייַנט האָט חרף ה', אוּן דאָס עם נָבָל האָט נאץ דייַן שֵם. 19 זאָלסט נישט נתן צו חיה די נפש פוּן דייַן תּוֹר, זאָלסט נישט שכח לָנֶצַח דאָס חַיָּה פוּן דייַנע עֲנִיּים. 20 נבט זיך אום אויף דעם בְּרִית, וואָרעם די מַחְשָךְ פוּן אֶרֶץ זייַנען מלא מיט נְאוֹת חָמָס . 21 זאָל דער דַךְ זיך נישט שוב נכלם [כלם], זאָל דער עָנִי אוּן דער אֶבְיון הלל דייַן שֵם. 22 קוּם! אלוקים, ריב דייַן ריב, זכר דייַן חרפה פוּן דעם נָבָל כּל הַיוֹם. 23 זאָלסט נישט שכח דעם קוֹל פוּן דייַנע פייַנט, דעם שָאוּן פוּן דייַנע קָם וואָס עלה תמיד.