תהלים71

1 אין דיר, ה', איך מיך חסה, לאָמיך נישט בוש ווערן לְעוֹלָם. 2 אין דייַן צדקה זאָלסטו מיך נצל זייַן, אוּן מיך פלט; נטה דייַן אֹזֶן צו מיר, אוּן ישע מיך. 3 זייַ מיר פאַר אַ צוּר פוּן מָעוֹן וווּהין תמיד צו בוא; צוה מיר צו ישע, וואָרעם דוּ ביסט מייַן סלע אוּן מייַן מְצוּדָה. 4 אֱלֹקָי, פלט מיך פוּן דער יָד פוּן רָשע, פוּן כַּף פוּן דעם מְעַוֵּל [עול] און חוֹמֵץ [חמץ]. 5 וואָרעם דוּ ביסט מייַן תִקְוָה, אֲדֹנָי ה', מייַן מִבְטָח פוּן מייַן נְעוּרִים אָן. 6 אויף דיר האָבּ איך זיך סמך פוּן בֶּטֶן , פוּן מייַן אֵם מֵעֶה האָסט דוּ מיך גזה; מייַן תהלה איז תמיד פוּן דיר. 7 ווי אַ מוֹפֵת בין איך געוואָרן בּייַ רבּים, אָבּער דוּ ביסט מייַן מַחְסֶה עֹז. 8 מייַן פֶּה איז מלא מיט דייַן תהלה, כּל הַיוֹם מיט דייַן תפארת. 9 זאָלסט מיך נישט שלך אין עֵת פוּן זִקנה, אַז מייַנע כוחות כלה, זאָלסטו מיך נישט עזב . 10 וואָרעם מייַנע פייַנט אמר וועגן מיר, אוּן די שֹׁמר אויף מייַן נפש יעץ זיך יחדּו, 11 אַזוי צו אמר: אלוקים האָט אים עזב ; רדף נאָך אוּן תפשׂ אים, וואָרעם נישטא ווער זאָל נצל זייַן. 12 אלוקים, זאָלסט זיך נישט רחק פוּן מיר; אֱלֹקָי, חוש מיר צו עֵזֶרָה. 13 זאָלן בוש ווערן, זאָלן כלה די שׂטן פוּן מייַן נפש ; זאָלן עטה ווערן מיט חרפה אוּן כּלמה די וואָס בקש מיר רָעָה. 14 אָבּער איך וועל תמיד יחל, אוּן וועל יסף צו אַלע דייַן תהלה. 15 מייַן פֶּה וועט ספר דייַן צדקה, כּל הַיוֹם דייַן תְּשוּעה; וואָרעם איך ידע נישט ספורות [סְפֹרָה]. 16 איך וועל בוא מיט די גבורות פוּן אֲדֹנָי ה', איך וועל זכר דייַן צדקה, דייַנע אַליין. 17 אלוקים, האָסט מיך למד פוּן מייַן נְעוּרִים אָן, אוּן בּיז הֵנָּה נגד איך דייַנע נפלאות. 18 אוּן אויך בּיז זִקנה אוּן שֵׂיבָה, אלוקים, זאָלסטו מיך נישט עזב , בּיז איך וועל נגד דייַן זרוע צום אַנדערן דָור , צו כל וואָס וועט בוא, דייַן גבורה. 19 יאָ, דייַן צדקה, אלוקים, איז ביזן מָרוֹם, דוּ וואָס האָסט עשׂה גדוֹלוֹת. אלוקים, ווער איז כָמוֹךָ? 20 דוּ וואָס האָסט מיך געלאָזט ראה צרות רַבּוֹת אוּן רָעוֹת, וועסט שוב תחייני, אוּן פוּן די תְּהוֹם הָאָרֶץ וועסטו ווידער מיך עלה . 21 וועסט רבה מייַן גדולה, אוּן וועסט סבב מיך נחם. 22 דעריבּער וועל איך דיך ידה אויף אַ נֶבֶל, דייַן אמת, אֱלֹקָי; איך וועל זמר צו דיר אויף אַ כִּנּוֹר, דוּ קָדוֹש ישׂראל. 23 מייַנע ליפן וועלן רנן, אַז איך וועל זמר צו דיר, אוּן מייַן נפש וואָס דוּ האָסט פדה (אויסקויפן). 24 אויך מייַן לשוֹן כּל הַיוֹם וועט הגה דייַן צדקה, ווייל בוש, ווייל צו חפר ווערן די וואָס בקש מיר רָעָה.