Word Origin
from kakos and poieó
Definition
to do evil
NASB Translation
do harm (2), does evil (1), doing what is wrong (1).

STRONGS NT 2554: κακοποιέω

κακοποιέω, κακοποιῶ; 1 aorist infinitive κακοποιῆσαι; (κακοποιός);

1. to do harm: Mark 3:4; Luke 6:9.

2. to do evil, do wrong: 1 Peter 3:17; 3 John 1:11. ((Aeschylus, Aristophanes), Xenophon, Polybius, Antoninus, Plutarch; the Sept..)

εκακοποίησα εκακοποιήσατε κακοποιεί κακοποιείν κακοποιησαι κακοποιήσαι κακοποιήσαί κακοποιῆσαι κακοποιήσει κακοποιήσητε κακοποίησιν κακοποιήσω κακοποιήσωσι κακοποιήσωσιν κακοποιουντας κακοποιούντας κακοποιοῦντας κακοποιούσα κακοποιων κακοποιών κακοποιῶν kakopoiesai kakopoiêsai kakopoiēsai kakopoiē̂sai kakopoion kakopoiôn kakopoiōn kakopoiō̂n kakopoiountas kakopoioûntasInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts