תהלים77

1 פאַר דעם מְנַצֵּחַ, פאַר ידותון; פוּן אָסָפן מזמור. 2 מייַן קוֹל איז צו אלוקים, אוּן איך צעק, מייַן קוֹל איז צו אלוקים, אוּן אזן צו מיר. 3 אין יוֹם פון מייַן צרה דרש איך אֲדֹנָי, מייַן יָד איז נגר בּייַ לָיְלָה אָן פוג, מייַן נפש מאן זיך נחם. 4 אַז איך זכר זיך אלוקים, איך המה, איך שׂיח, אוּן מייַן רוּחַ התעטף [עטף] זיך. סֶלָה. 5 דוּ אחז צו די שְמֻרָה פוּן מייַנע אויגן; איך בין נפעם [פעם] אוּן קען נישט דבר . 6 איך חשב אָן ימים מִקֶּדֶם, אָן די שנות פוּן עוֹלמים. 7 איך זכר זיך מייַן נגינה בּייַ לָיְלָה, איך שׂיח מיט מייַן לֵב, אוּן עס חפשׂ מייַן רוּחַ: 8 וועט הלעולמים אֲדֹנָי זנח, אוּן וועט מער נישט רצה ווידער? 9 איז אפס לנצח זייַן חֶסֶד? איז דער אֹמֶר גמר אויף דָור-דורות? 10 האָט שכח צו חנן אֵ-ל? צי האָט ער אין אַף קפץ זייַן רַחמָנות? סֶלָה. 11 אוּן איך אמר: דאָס איז מייַן חלל , וואָס שָנָה האָט זיך די ימין פוּן אויבּערשטער. 12 איך זכר די מַעֲלַל פוּן יָ-הּ, יאָ, איך זכר דייַנע פֶּלֶא מקדם. 13 אוּן איך הגה אָן אַלע דייַן פֹּעַל, אוּן אָן דייַנע עלילות [עלילה] איך שׂיח. 14 אלוקים, אין קֹּדֶש איז דייַן דֶּרֶךְ; ווער איז אֵ-ל גדול ווי אלוקים? 15 דוּ ביסט הָאֵ-ל וואָס עשׂה פֶּלֶא , האָסט געלאָזט ידע צווישן די עַמִּים דייַן עֹז. 16 האָסט גאל (אויסקויפן) מיטן זרוֹעַ דייַן עם , בְּנֵי-יעקב אוּן יוסף. סֶלָה. 17 ראה האָבּן דיך הַמָּיִם, אלוקים, ראה האָבּן דיך הַמָּיִם, האָבּן זיי חול, אוּן רגז האָבּן די תהומען. 18 זרם מַיִם האָבּן די עבוֹת [עָב], קוֹל האָבּן נתן די שַחַק, אוּן דייַנע חצּים [חץ] זייַנען הלך. 19 קוֹל פוּן דייַן רַעַם איז געווען אין דעם גַּלְגַּל, בָּרָק האָבּן אור די וועלט, רגז אוּן רעש האָט הָאָרֶץ. 20 דורכן ים איז געווען דייַן דֶּרֶךְ, אוּן דייַן שְבִיל דורך מַיִם רבּים , אוּן דייַנע עָקֵב זייַנען נישט ידע געוואָרן. 21 האָסט נחה אַזוי ווי צֹאן דייַן עם , דורך דער יָד פוּן משהן אוּן אהרֹנען.