תהלים68

1 פאַר דעם מְנַצֵּחַ; פוּן דָוִדן אַ מזמור, אַ שיר. 2 אלוקים וועט קום , וועלן פוץ ווערן זייַנע פייַנט, אוּן זייַנע שָונאים וועלן נוס פאַר אים. 3 ווי עָשָן ווערט נדף, וועסטו זיי נדף; ווי דּוֹנַג נמס [מסס] פאַר אֵש, וועלן אבד די רשָעים פאַר אלוקים. 4 אוּן די צדיקים וועלן זיך שׂמח; זיי וועלן זייַן עלץ פאַר אלוקים, אוּן שׂושׂ [קוועלן] מיט שִמחה. 5 שיר צו אלוקים, זמר שמו , סלל דעם וואָס רכב דורך די עֲרָבָה - יָ-ה איז זייַן שֵם - אוּן עלז זיך פאַר אים. 6 דער אב פוּן יתומים, אוּן דער דַיָּן פוּן אלמנות, איז אלוקים אין זייַן מעוֹן קָדוֹש. 7 אלוקים ישב די יחידים אין בַּיְתָה, ער מוֹצִיא די אסירים אין כּוֹשָרָה; אָבּער די סוֹררִים [סָרַר] שכן אין צחִיחָה. 8 אלוקים, אַז דוּ ביסט יצא פאַרויס פאַר דייַן עם , אַז דוּ האָסט צעד דורך דער יְשִימוֹן, סֶלָה, 9 האָט אֶרֶץ רעש, אויך די הימלען האָבּן נטף פאַר אלוקים; דער דאָזיקער סינַי, פאַר אלוקים, אֱלֹקֵי ישׂראל. 10 גֶשֶם נְדָבָה האָסטו הֵנִיף [נוף], אלוקים, אַז דייַן נחלה איז נלאה [לאה] געווען, האָסטו זי כון. 11 דייַן חַיָּה האָט זיך ישב דערין; האָסטו אין דייַן טוֹבָה, אלוקים, כון פאַר די עָנִי. 12 אֲדֹנָי נתן אֹמֶר, רב איז געווען די צבא טן מבשׂרות . 13 מלכים פוּן צבאות נדד, זיי נדד, און די נות בית חלק שלל . 14 כאָטש איר ווילט שכב צווישן די שְפַתָּיִם, דאָרטן כּנפים [כנף] פוּן דער יוֹנָה זייַנען מיט כֶּסֶף נחפה [חפה], אוּן אירע אֶבְרָה מיט יְרַקְרַק חָרוּץ. 15 אַז שַדַּי האָט פרשׂ די מלכים אין איר, האָט עס שלג אויף צלמון. 16 הַר אלוקים איז הַר בָּשָן, אַ הַר פוּן גַּבְנֹן איז הַר בָּשָן. 17 לָמָה רצד איר הרים, איר פילשפּיציקע הָרִים, אויף דעם הַר וואָס אלוקים האָט חמד צו ישב, וווּ ה' וועט אויך שכן לנצח? 18 די מרכּבות פוּן אלוקים זייַנען צענטויזנטן, טויזנטן אויף טויזנטן; אֲדֹנָי איז צווישן זיי. עס איז סינַי אין קֹדֶש. 19 ביסט עלה צו דער מרוֹם, האָסט שבה שְבִי, האָסט לקח מתנות צווישן אָדָם; אַז אויך צווישן די סוררים זאָל שכן יָ-ה אלוקים . 20 ברך אֲדֹנָי, יוֹם יוֹם עמס ער לָנוּ; הָאֵ-ל איז אונדזער ישוּעָה. סֶלָה. 21 הָאֵ-ל איז לָנוּ אֵ-ל פון מוֹשָעוֹת, אוּן בּייַ ה' אֲדֹנָי זייַנען די תּוֹצָאָה פוּן מות . 22 פאַרוואָר, אלוקים וועט מחץ דעם קאָפּ פוּן זייַנע פייַנט, דעם קדקד שֵׂעָר פוּן דעם וואָס הלך אין זייַנע אָשָם . 23 אֲדֹנָי אמר: פוּן בָּשָן וועל איך שוב , איך וועל שוב פוּן די מְצוֹלָה פוּן ים; 24 כדי זאָלסט מחץ אין דָּם דייַן רגל, די לשוֹן פוּן דייַנע כּלבים זאָל האָבּן זיין מֵן פוּן די פייַנט. 25 זיי ראה דייַנע הֲלִיכָה, אלוקים, די הֲלִיכָה פון אֵ-ל, מייַן מֶלֶךְ, אין קֹדֶש. 26 פאַרויס זענען די שָרים, נאכדעם די נֹגנים, אין מיטן פוּן עֲלֶמוֹת וואָס תוֹפפות [תפף]. 27 אין מקהלות [מקהל] ברך אלוקים, ה', פוּן מקוֹר ישׂראל. 28 שָם איז בּנימין דער צָעִיר, זייער רדה, די שׂרים פוּן יהודה מיט זייער רִגְמָה, די שׂרים פוּן זבולון, די שׂרים פוּן נפתלי. 29 אֱלֹקֶיךָ זאָל צוה דייַן עֹז; עזז, אלוקים, דוּ וואָס האָסט פעל פאַר אונדז. 30 צוליב דייַן הֵיכַל אין ירושלים זאָלן מלכים דיר ברענגען שַי. 31 גער דער חיה פונעם קָנֶה, די עֲדַת אבירים [אביר] מיט די עֲגָלִים-עמים, התרפס [רפס] מיט רַץ כּסף; ער זאָל בזר די עַמִּים וואָס חפץ קְרָבוֹת. 32 חַשְמַנִּים זאָלן אתה פוּן מצרַיִם, כוש זאָל רוץ אירע יד צו אלוקים. 33 איר ממלכוֹת הָאָרֶץ, שיר צו אלוקים, זמר צו אֲדֹנָי, סֶלָה; 34 צו דעם וואָס רכב אויף די שמי שמי קדם; הנה, ער נתן זייַן קוֹל, אַ קוֹל עֹז. 35 נתן עֹז צו אלוקים; איבּער ישׂראל איז זייַן גַּאֲוָה, אוּן זייַן עֹז אין די שחקים [שחק]. 36 אלוקים איז נוֹרָא פוּן דייַנע מקדשים; אֵ-ל ישׂראל, ער נתן עֹז אוּן תעצמות [תעצמה] צו הָעָם; ברך ה' [אלוקים].