תהלים60

1 פאַר דעם מְנַצֵּחַ; צו שוּשַן-עדוּת; אַ מִכתָם פוּן דָוִדן פאַר אַ לערנונג, 2 ווען ער האָט נצה [הצה] מיט ארם-נהרים אוּן ארם-צוֹבה, אוּן יוֹאָב האָט זיך שוב , אוּן האָט נכה פוּן אדום אין גֵּיא פוּן מֶלַח 12,000. 3 אלוקים, האָסט אונדז זנח, האָסט אונדז פרץ; האָסט אנף אויף אונדז, זאָלסטו אונדז ווידער שוב. 4 האָסט רעש אֶרֶץ, האָסט זי פצם; רפא אירע שֶבֶר, וואָרעם זי מוט זיך. 5 האָסט געמאכט ראה דייַן עם קָשֶה, האָסט אונדז השקיה [שקה] ווייַן פוּן תַּרְעֵלָה. 6 נתן דייַנע ירא-שמים אַ נֵס, זיך להתנוסס [נסס] פאַרן קשט (אמת). סֶלָה. 7 כדי דייַנע יָדִיד זאָלן נחלץ [חלץ] ווערן, ישע מיט דייַן ימין , אוּן ענה מיר. 8 אלוקים האָט דבר אין זייַן קָדוֹש, אַז איך וועל עלז ווערן; איך וועל חלק שכם, אוּן דעם עֵמֶק סוּכות וועל איך מדד. 9 מייַן איז גִלעָד, אוּן מייַן איז מנשה, אוּן אפרַיִם איז דער מָעוֹז פוּן מייַן קאָפּ; יהודה איז מייַן מְחֹקֵק . 10 מואָב איז מייַן סִיר; אויף אדום שלך איך מייַן נעל; איבּער מיר, פלֶשֶת, איך התרועע [רוע]. 11 ווער יבל מיך צו דער עִיר מָצוֹר? ווער נחה מיך קיין אדום? 12 פאַרוואָר, דוּ, אלוקים, האָסט אונדז זנח, אוּן נישט יצא, אלוקים, מיט אוּנדזערע צבאות. 13 יהב אונדז עזרה קעגן דעם פייַנט, וואָרעם איז די תְּשוּעה פוּן אדם. 14 מיט אלוקים וועלן מיר עשׂה חיל, אוּן ער וועט בוס אוּנדזערע פייַנט.