תהלים59

1 פאַר דעם מְנַצֵּחַ; צו תַשחֵת; פוּן דָוִדן אַ מִכתָם, ווען שָאול האָט שלח , אוּן מע האָט שמר דאָס בּית, כדי אים צו מות. 2 זייַ מיך נצל פוּן מייַנע פייַנט, אֱלֹקָי, פוּן די וואָס קום אויף מיר זאָלסטו מיך שׂגב. 3 זייַ מיך נצל פוּן די וואָס פעל אָוֶן, אוּן פוּן אַנְשֵי דָמִים מיך ישע. 4 וואָרעם הנה, זיי האָבּן ארב אויף מייַן נפש ; עס גור זיך די עזים [עַז] אויף מיר; נישט פאַר מייַן פּשע אוּן נישט פאַר מייַן חטא, ה'. 5 אָן אַן עָוֹן פוּן מיר, רוץ זיי אוּן כון זיך; עור זיך מיר קרא, אוּן ראה. 6 דוּ ביסט דאָך ה', אלוקים צבָאות, אֱלֹקָי ישׂראל, קיץ זיך צו פקד כּל הגּוֹיִם; נישט חנן זאָלסטו כּל בֹגדים [בגד] אָוֶן. סֶלָה. 7 עֶרֶב זיי שוב, זיי המה ווי אַ כּלב , אוּן סבב זיָך אין עִיר. 8 הנה, זיי נבא מיט זייער פֶּה; חֲרָבוֹת זייַנען אין זייערע ליפן; וואָרעם [זיי אמר]: ווער שמע? 9 אָבּער דוּ ה' טוּסט שׂחק פוּן זיי, טוּסט לעג פוּן כּל הגּוֹיִם. 10 שמר זייַן עֹז [אדון] איך אויף דיר; וואָרעם אלוקים איז מייַן מִשְׂגַב. 11 אלוקים פוּן מייַן חֶסֶד וועט מיר קדם, אלוקים וועט מיך לאָזן ראה אויף מייַנע שֹׁרר. 12 נישט הרגען זאָלסטו זיי, כדי עַמִּי זאָל נישט שכח; נוע זיי מיט דייַן חיל, אוּן ירד זיי, אֲדֹנָי אונדזער מָגֵן. 13 פאַר דער חַטָּאת פוּן זייער פֶּה, דעם דבר פוּן זייערע ליפן, זאָלן זיי לכד ווערן אין זייער גָאוֹן, אוּן פאַר די אָלָה אוּן פאַר די כַּחַש וואָס זיי ספר. 14 כלה אין חֵמָה, כלה אַז זיי זאָלן מער נישט זייַן, אוּן זאָל מען ידע אַז אלוקים משל אין יעקב, בּיז די עקן פוּן הָאָרֶץ. סֶלָה. 15 יאָ, עֶרֶב שוב זיי ווידער, זיי המה ווי אַ כּלב , אוּן סבב זיך אין עִיר. 16 זיי נוע צו אכל, אוּן לון ווען זיי ווערן נישט שׂבע . 17 אָבּער איך וועל שיר דייַן עֹז, אוּן וועל רנן אין בֹּקֶר דייַן חֶסֶד. וואָרעם דוּ ביסט מיר געווען אַ מִשְׂגָּב, אוּן אַ מָנוֹס אין יוֹם פון מייַן צרר. 18 מייַן עֹז, צו דיר וועל איך זמר, וואָרעם אלוקים איז מייַן מִשְׂגָב, אלוקי חסדי.