תהלים57

1 פאַר דעם מְנַצֵּחַ; צו תשחֵת; פוּן דָוִדן אַ מִכתָם, ווען ער איז פאַר שָאולן אין דער מְעָרָה. 2 חנן מיך, אלוקים, חנן מיך, וואָרעם אין דיר האָט זיך חסה מייַן נפש , אוּן אין צל פוּן דייַנע כּנפים [כנף] וועל איך מיך חסה בּיז די הַוָּה וועלן עבר. 3 איך וועל קרא צו אלוקים דעם אויבּערשטער, צו אֵ-ל וואָס גָמַר פאַר מיר. 4 ער שלח פוּן שָמַיִם, אוּן מיך ישע, ער חרף דער וואָס מיך שאף, סֶלָה; אלוקים שלח זייַן חֶסֶד אוּן זייַן אמת. 5 מייַן נפש איז צווישן לייבּן, איך שכב צווישן בּני אדם לֹהטים [להט]; זייערע ציין זייַנען חנית אוּן חצּים [חץ], אוּן זייער לשוֹן אַ חֶרֶב חַד. 6 רום! דיך איבּער די הימלען, אלוקים, איבּער דער כּל הָאָרֶץ זאָל זייַן דייַן כבוד. 7 אַ רֶשֶת האָבּן זיי כון פאַר מייַנע פעם, מע האָט כפף מייַן נפש ; זיי האָבּן כרה פאַר מיר אַ שִיחָה, זייַנען זיי אַליין נפל אין איר. סֶלָה. 8 נכון [כון] איז מייַן לֵב, אלוקים, נכון [כון] איז מייַן לֵב, איך וועל שיר אוּן זמר. 9 עור דיך, מייַן כבוד, עור דיך, נֵּבֶל אוּן כִּנּוֹר; לאָמיך עור דעם שָחָר. 10 איך וועל דיך ידה צווישן די עַמַּים, אֲדֹנָי, איך וועל דיך זמר צווישן די אוּמות. 11 וואָרעם גָדוֹל בּיז די הימלען איז דייַן חֶסֶד, אוּן בּיז די שַחַק דייַן אמת. 12 רום! דיך איבּער די הימלען, ה', איבּער כּל הָאָרֶץ זאָל זייַן דייַן כבוד.