Word Origin
from asebés
Definition
to be impious, i.e. to be ungodly
NASB Translation
done in an ungodly way (1), live ungodly (1), ungodly way (1).

STRONGS NT 764: ἀσεβέω

ἀσεβέω, ἀσεβω; 1 aorist ἠσέβησα; (ἀσεβής, which see); from (Aeschylus), Xenophon, and Plato down; to be ungodly, act impiously: 2 Peter 2:6; ἀσεβεῖν ἔργα ἀσεβείας (Treg. brackets ἀσεβείας) Jude 1:15, cf. Winers Grammar, 222 (209); (Buttmann, 149 (130)). (Equivalent to פָּשַׁע , Zephaniah 3:11; רָשַׁע , Daniel 9:5.)

Forms and Transliterations

ασεβείν ασεβείτε ασέβημά ασεβήματα ασεβήματά ασεβήσαι ασεβήσας ασεβήσει ασεβήση ασεβήσης ασεβούσιν ασεβών ησέβησα ησεβήσαμεν ησεβησαν ησέβησαν ἠσέβησαν ησέβησας ησεβήσατε ησέβουν esebesan esébesan ēsebēsan ēsébēsan

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts