תהלים63

1 מזמור פוּן דָוִדן, ווען ער איז געווען אין דער מדבר פוּן יהודה. 2 אלוקים, דוּ ביסט אֵ-לִי, דיך שחר איך; נאָך דיר צמא מייַן נפש , צו דיר כמה מייַן בשׂר , אין אַן אֶרֶץ צִיָּה, אוּן אַן עָיֵּף אָן מַיִם. 3 אַזוי האָבּ איך חזה אויף דיר, אין מִקְדָּש צו ראה דייַן עֹז אוּן דייַן כבוד. 4 וואָרעם דייַן חֶסֶד איז בעסער פוּן חיּים; מייַנע ליפן וועלן דיך שבח. 5 אַזוי וועל איך דיך ברך דורך חַיָּי; אין דייַן שֵם וועל איך נשׂא מייַנע כַּף. 6 ווי מיט חֵלֶב אוּן דֶּשֶן איז שׂבע מייַן נפש , אוּן מיט רְנָנוֹת [רְנָנָה] ליפן הלל מייַן פֶּה, 7 אַז איך זכר דיך אויף מייַן יָצוּעַ, אַז איך הגה אָן דיר אין די אַשְמוּרָה. 8 וואָרעם ביסט מיר עֶזְרָה געווען, אוּן אין צל פוּן דייַנע כּנפים [כנף] איך רנן. 9 מייַן נפש איז דבק נאָך דיר; דייַן ימין מיך תמךְ. 10 אוּן די וואָס בקש מייַן נפש אויף שוֹאָה, וועלן בוא אין די תַּחְתִּי פוּן הָאָרֶץ. 11 מע וועט זיי הגיר [נגר] אין מאַכט פוּן דער חֶרֶב; דער מְנָת פוּן שועָל וועלן זיי זייַן. 12 אָבּער דער מלך וועט זיך שׂמח מיט אלוקים; הלל וועט זיך איטלעכער וואָס שבע בּייַ אים; וואָרעם נסכר [סכר] ווערן וועט דאָס פֶּה וואָס דבר שֶקֶר.