Word Origin
from epi and akouó
Definition
to listen to, to hearken to
NASB Translation
listened (1).

STRONGS NT 1873: ἐπακούω

ἐπακούω: 1 aorist ἐπήκουσά; from Homer down; the Sept. often for עָנָה and שָׁמַע ;

1. to give ear to, listen to; to perceive by the ear.

2. to listen to i. e. hear with favor, grant one's prayer (Aeschylus choëph. 725; τῶν εὐχῶν, Lucian, Tim. 34): τίνος, to hearken to one, 2 Corinthians 6:2 from Isaiah 49:8; often so in the Sept.

επακήκοε επακήκοέ επακούει επακούσαι επακούσαντί επακούσατε επακούσεται επακούσεταί επάκουσεται επακούση επακούσομαι επάκουσον επάκουσόν επακούων επήκουες επηκουσα επήκουσά ἐπήκουσά επήκουσαν επήκουσας επήκουσάς επηκούσατε επήκουσε επήκουσέ επήκουσεν επηκούσθη epekousa epēkousa epḗkousáInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts